Uncinia rubra

Rzadka i dosyć egzotyczna trawa, o niesamowitym wyglądzie - który zawdzięcza brązowo-czerwonemu wybarwieniu liści. Jeszcze do końca nie wiem czy w jej uprawie osiągnę sukces. Posadziłem ją w miejscu zacisznym, a na zimę muszę ją solidnie okryć - gdyż wytrzymuje mrozy jedynie do -15, a to w naszym klimacie nieco słaby wynik. Zobaczymy wiosną, mam nadzieję że jej nie stracę!

Carex comans 'Greyassina'

Chyba moja ulubiona odmiana turzycy włosistej. Jak na razie nie ma w moim ogrodzie konkurencji - żadna inna trawa nie ma takiego koloru, zresztą nie znam innej trawy (rosnącej dobrze w naszym klimacie) o takiej kolorystyce.
Spektakularna i piękna, świetna do barwnych zestawień z innymi roślinami. Szybko przyrasta - swoją kupiłem jako maleńką kępkę jesienią 2010 roku.

Dobrze wybarwia się również na stanowiskach lekko ocienionych, a więc świetnie nadaje się do zestawień z roślinami ozdobnymi z liści które nie lubią miejsc w pełni słonecznych, takimi jak np. żurawki.

Miscanthus sinensis 'Little Zebra'

Paskowanych odmian miskantów jest sporo. Mamy w tym i my (jako naród) swoją zasługę - w 2011 roku pojawiła się paskowana, niska i wyhodowana w Polsce odmiana 'Apache'.
'Little Zebra' ma pokrój inny niż większość paskowanych odmian - malowniczo się przewiesza, nie jest strzelisty i tak zwarty.

Na dobrej glebie rozrasta się bardzo szybko, tworząc kępy o sporej średnicy. W naszym klimacie ta odmiana niezwykle rzadko zdąży się wykłosić - a szkoda, bo jej kwiaty mają piękny bordowy odcień i nadają całej roślinie jeszcze większej zwiewności.

Carex morrowii 'Silver Sceptre'

Turzyca Morrowa jest dosyć popularna w polskich ogrodach, do tego często można ją spotkać w centrach ogrodniczych i szkółkach - jednak najczęściej w formie botanicznej lub odmianie 'Variegata'. 'Silver Sceptre' oferują jedynie specjalistyczne szkółki, zajmujące się mnożeniem traw.
Ta odmiana to prawdziwa perełka, jej źdźbła mają sporo białego przez co cała roślina jest elegancka, nieco "chłodna" w odbiorze, bardzo zwiewna (mimo, iż jej liście nie należą do cienkich). Jest nieco niższa od innych odmian, nie rozrasta się również tak szybko.

Carex comans 'Bronze'

Kolejny "trawiasty kosmita" z Nowej Zelandii o niesamowitej kolorystyce - wzbudzającej ciekawość i podziw, chociaż bywa i tak, że ludzie myślą iż roślina jest nieżywa, najzwyczajniej "uschła".
Zwiewna czupryna brązowych źdźbeł świetnie komponuje się z innymi roślinami, o nieco bardziej typowym ubarwieniu. Rośnie szybko i ciekawie się wykłasza - źdźbła się wydłużają, pokładając się, a na ich końcach pojawiają się niewielkie "szyszeczki" - dość typowe dla turzyc.

Carex comans 'Amazon Mist'

Szybko rosnąca odmiana turzycy włosistej, wizualnie dosyć podobna do, bardzo popularnej u nas, odmiany 'Frosted Curls' Jest jednak od niej niższa, bardziej przysadzista, a źdźbła mają lekko turkusowy, mocniejszy odcień.
Ta odmiana to morze cieniutkich i długich listków, które finezyjnie falują na wietrze. Jest ciekawa, jak większość turzyc z Nowej Zelandii, ale niestety może u nas podmarzać zimą.

Carex flacca 'Bias'

Bardzo interesująca trawa, właściwie jedyna w swoim rodzaju. Liście są lekko niebieskawe i mają biały margines - ale zawsze tylko z jednej strony - przez co jest naprawdę intrygująca.
Rośnie dobrze na zasobnych glebach, w półcieniu. Tworzy zgrabne rozczochrane kępy i bardzo efektownie kwitnie - jakby sporymi brązowymi "szyszeczkami". Odmiana rzadka i warta posadzenia w ogrodzie!

Carex elata 'Bowles Golden'

Piękna nowozelandzka turzyca o jaskrawym ubarwieniu liści. Niesamowicie prezentuje się na rabacie z innymi roślinami, zwłaszcza z trawami - ciężko o inne, tak nasycone kolorystycznie, trawy.

Liście są delikatne i kruche, bardzo zwiewne - a kępa kształtna. Ładnie rośnie na stanowiskach słonecznych, ale nie jest niestety do końca odporna na nasze zimy - moja bardzo ucierpiała zimą 2010/2011 i w sezonie 2011 długo nie była atrakcyjna.

Miscanthus oligostachyus 'Nanus Variegatus'

Najbardziej kompaktowy miskant w mojej kolekcji - z kwiatostanem osiąga zaledwie 50-60cm, kępa bez kwiatów jest jeszcze o 20cm niższa. Jest zwiewny i tworzy efektowne kępy - którym uroku dodatkowo dodaje delikatne kremowe paskowanie liści.

Mój okaz dosyć długo się aklimatyzował w ogrodzie, ale jak już "poczuł się dobrze" - to od razu zaczął pięknie i szybko przyrastać.

W porównaniu do innych miskantów, nie kwitnie szczególnie oszałamiająco - kwiaty są spore, ale sprawiają wrażenie cienkich i pojedynczych. Nie rozrasta się tak do końca kępowo - potrafi wypuścić rozłogi 20-30cm od kępy, ale nie jest to zbyt uciążliwe (jak np. w przypadku miskanta cukrowego), gdyż niechciane pędy można bardzo łatwo usunąć, przy okazji sporządzając sadzonkę.

Carex caryophyllea 'The Beatles'

jak się nazywa - tak i wygląda. Morze rozwichrzonych źdźbeł, które układają się jakby w czuprynę; fryzurę rodem z lat 70. XX wieku. Bardzo ciekawa i oryginalna trawa o pięknym, nasyconym odcieniu zieleni. Rośnie szybko wszerz, rozrasta się również rozłogami - dzięki temu łatwo ją rozmnożyć.

Nie jest zbyt wymagająca, dobrze sobie radzi na przeciętnej glebie. Jest niska, nieco przysadzista - świetny akcent z przodu rabaty, i to nie tylko trawiastej.

Carex plantaginea

Trawę tą niejednokrotnie widywałem w kolekcjach ogrodów botanicznych, ale długo nie udało mi się jej dostać - nie jest u nas popularna i można ją spotkać jedynie w ofertach specjalistycznych szkółek.

Jej liście są mocno pokarbowane, jakby pogniecione. Dobrze rośnie na stanowiskach pół cienistych, w pełnym słońcu może tracić na urodzie. Rozrasta się szybko, więc na pewno może być przydatna jako nietuzinkowy zadarnicz miejsc w cieniu i półcieniu. U mnie rośnie jako trawiasty akcent na rabacie z największym udziałem host.

Sesleria caerulea

Kolejna ciekawa trawa, którą szczerze mogę polecić. W kępie niebiesko-sine liście świetnie kontrastują z zielonymi. Liście są dosyć szerokie, płaski, a kępy zbite i gęste. Roślina kwitnie wczesną wiosną ciekawymi "szczotkowatymi" kwiatostanami; jednocześnie wypuszcza również młode liście. Jest zimozielona, starsze liście zamierając systematycznie, dlatego dobrze jest ją z nich "wyczesać" od czasu do czasu - żeby nie traciła nic ze swojego atrakcyjnego wyglądu.

Trawa na stanowiska słoneczne, nie ma praktycznie żadnych wymagań co do podłoża, ale ładniej się wybarwia na glebach przepuszczalnych.

Luzula sylvatica 'Solar Flair'

Piękna, cytrynowa odmiana kosmatki olbrzymiej - rośliny dziko rosnącej również w Polsce. Bardzo mi się podoba na rabacie, jest to do tego odmiana trudno dostępna - przez co jeszcze bardziej atrakcyjna dla każdego kolekcjonera roślin.
Trawa ta ma jeszcze jedną duża zaletę - świetnie rośnie w cieniu, wzbogacając ocienione miejsca ogrodu w piękny żółtawy akcent. Jej liście są sztywne, skórzaste, zimozielone.

Corynephorus canescens

Szczotlicha sina to nasza rodzima, urocza trawa. Tworzy niewielkie kępki sinoniebieskich "igiełek". Jest mniejsza i subtelniejsza od kostrzewy sinej, jej liście są miękkie i miłe w dotyku.
Trawa ta preferuje stanowiska suche i słoneczne, wtedy dobrze się wybarwia i jest zdrowa. Przy nadmiarze wilgoci będzie chorować, a na stanowiskach ocienionych wyciągnie się (tracąc ładny pokrój) i zzielenieje. Świetnie komponuje się z roślinami na wrzosowiskach, ciekawie będzie wyglądać również na skalniaku. Warto ją zdobyć, niestety nieczęsto pojawia się w szkółkach i centrach ogrodniczych - wychodzi na to, że rynek zdominowały odmiany kostrzewy sinej.

Carex brunnea 'Variegata'

Trawa rzadko oferowana, kolorystycznie w typie turzycy 'Evergold', ale liście są cieńsze i subtelniejsze. Jest nieduża, dorasta do 15-20cm wysokości. Świetnie nada się jako urozmaicenie cienistej lub pół cienistej rabaty, w słońcu liście mogą się przypalać i roślina będzie brzydko wyglądać. Jest zimozielona, co moim zdaniem jest dużym plusem - rośliny tego typu wspaniale łagodzą surowy wygląd zimowego ogrodu. Lubi zasobne gleby, stale lekko wilgotne.

Carex berggrenii

Niesamowitą kolorystykę traw pochodzących z Nowej Zelandii znam od dawna. Turzyca ta wyróżnia się spośród nich wielkością, jest jedną z najmniejszych traw w mojej kolekcji, osiąga zaledwie 6-8cm wysokości. Cienkie, delikatne listki łapią odcienie brązu, khaki i szarości - przez co, mimo niewielkich rozmiarów, roślinę dobrze widać na rabacie.

Stosunkowo ciężko ją dostać, ale zdecydowanie warto się za nią rozglądać. Lubi stanowiska słoneczne lub pół cieniste i przede wszystkim przepuszczalną glebę - warunek dobrego zimowania tej trawy. Niestraszne jej mrozy, ale może wygniwać i dlatego ważny jest odpowiedni drenaż. Ja pierwszą swoją roślinę straciłem właśnie podczas bardzo mokrego przedwiośnia, a rosła już u mnie kilka lat i zawsze świetnie sobie radziła.

Carex berggrenii to ciekawostka w każdej kolekcji roślin, jest intrygująca, a na odpowiednim stanowisku ładnie przyrasta i stosunkowo szybko tworzy dorodną kępę. Turzyce zajmują pierwsze miejsce w mojej kolekcji traw, a te nowozelandzkie lubię szczególnie - właśnie dzięki ich unikatowemu wyglądowi.